Den 19. august presenterte BT fylkespolitikarane i Sogn og Fjordane sitt forslag til område som kunne åpnast for vindmølleutbygging. Svært lite av kysten i fylket er spart, store område som blei føreslått skjerma av fagfolka som utarbeidde den førre planen er no føreslått ofra. Vi ser for oss lokalsamfunn som blir overkøyrd av politikarar med sterke band til kraftnæringa gjennom t.d. styreverv. Redaktøren i Firda, Jan Atle Stang, er våken og kommenterer saken på leiarplass. Reaksjonane lar ikkje vente på seg. Dei kjem ikkje uventa frå dei som må forsvare næringa og eigen karriere i kraftbransjen, Olav Osvoll, leiar i Sula Kraft og Alfred Bjørlo, leiar i Vindkraftforum.

Både Bjørlo og Osvoll slår fast at folk flest er positive til vindkraft i eige nærområde. Ja, med statistikk kan ein innbille folk mykje rart. Da synes altså folk flest det er bra å få eit anlegg på 30 – 40 vindmøller (sist på Lista) med ei totalhøgde på 125 meter (eller kanskje det doble av det?) utafor stoveglaset, i turområdet eller jaktområdet sitt. Vi kan jo begynne med Nordmarka eller dei bergenske sju fjell og spørje kva oslofolk og bergensarar synes om vindmølleparkar der. Sanninga er vel heller at vindmølleutbygging går tregt i Norge pga mykje lokal motstand.

Motstanden rettar seg nok først og fremst mot den visuelle forureininga, øydelegginga av rekreasjonsområde og dyreliv, dei irreversible inngrepa. Men det er og skepsis fordi det gir få nye arbeidsplassar til dei berørte lokalsamfunna. Det er slutt på den tida då kraftkommunar hadde eit robust næringsliv med stor sysselsetting. Mange av dei har opplevd betydeleg befolkningsnedgang, mange arbeidplassar relatert til kraft er langt unna der krafta blir produsert. For vindkraftkommunar er vilkåra enda verre, for dei får ikkje eingong konsesjonskraftmidlar, slik som vasskraftkommunar har fått.

(Sjå artikkel av prof. Einar Sletten i BT 28.05.10, ”Ei tragisk feilsatsing”)

Kommunane i Hardanger sende eit viktig signal til omverda i saka om monstermastene, ei verdsetjing at landskapet og naturen i området. Dette er faktisk god omdømmebygging. Har dei ikkje hatt mange turistar i Granvin, får dei det vel no. Ordføraren i Askvoll er derimot i eit intervju med BT uforbeholdent positiv til vindmølleparkar i sin kommune. Det er dårleg reklame for naturverdiane i kommunen. Slike kommunar seier seg villig til å vere bakgården der byane kan setje strømaggregatet. Tragisk, for kystlandskapet som står i fare for å bli skjemma av vindmøller, med fjordar, øyar, holmar og skjer, er unikt i verdssamanheng og står ikkje tilbake for noko anna norsk natur kan oppvise.

Ketil Løken

Odda og Stongfjorden