Onsdag 18. januar kom meldinga om at forhandlingane om ny arbeidstidsavtale for lærarar var brotne. Begge partar beklagar dette, men brotet er like fullt eit faktum, og vi går eit uoversiktleg tariffoppgjer i møte denne våren.

På nettsidene sine nemner KS kva prioriteringar dei har hatt i forhandlingane, og som skuleleiarar og hovudtillitsvald i ein liten vestlandskommune er det særleg ei av desse som undrar oss: Kva ynskjer ein å oppnå med at alle tidsressursar skal fordelast etter drøftingar på kvar einskild skule? Med dagens avtale har vi ei sentral regulering av undervisningstida i dei ulike faga, som i tillegg til å avgjere den einskilde læraren sin timeplan også syner kor mange lærarstillingar ein skule treng for å gje elevane dei undervisningstimane læreplanen gir dei rett til. På same tid har leiinga både på kommune- og skulenivå stor påverknad på resten av lærarane si arbeidstid, så høvet til lokal tilpassing er absolutt til stades i den gjeldande avtalen.

Har KS spurt skuleleiarane om dei ynskjer å bruke tid og krefter på å drøfte kor mange timar kvar einskild lærar skal undervise? Dette vil føre med seg ein enorm tidsbruk på skulenivå – kvart einaste skuleår. Både rapporten frå Tidsbrukutvalet og Stortingsmelding 19 (Tid til læring) peikar på at vi som lærarar og skuleleiarar allereie i dag er under sterkt tidspress for å løyse dei oppgåvene som skulen er pålagd. Korleis kan då KS sjå seg tent med ei ordning som stel endå meir tid frå det pedagogiske arbeidet på skulane?

Vi som arbeider i skulen treng at vår arbeidsgjevar vernar om arbeidstida vår, slik at vi får gjere arbeidet vårt best mogleg. Det vi ikkje har bruk for, er fleire spørsmål som skal avgjerast etter drøftingar lokalt, og som tappar tid og krefter frå både leiarar og tillitsvalde.

Asgeir Torvanger, rektor Bulandet skule
Lasse Vie, rektor Stongfjorden skule
Frank Ask, inspektør Askvoll skule
Magnhild Hoddevik, hovudtillitsvald Utdanningsforbundet Askvoll