Viser arkivet for stikkord ap

Eit inkluderande samfunn

I kommunestyremøte i Naustdal torsdag 12.02.15, gjekk ordføraren i Naustdal langt i å skulde Førde for å gje Naustdal ei “kald skulder” i Engebøsaka. Saka der dette vart tema var sak om kommunereform og framdrift i utgreiing av nye kommunemodellar/grenser.

Ordføraren hadde ulike vinklingar og tema føre seg, men det toppa seg då han drog Engebøprosjektet inn i debatten, som grunn for kvifor vi og burde sjå på eit alternativ der Naustdal går saman med Florø og Askvoll. Lattermildt er vel kanskje ei grei beskriving på denne argumentasjonen. I høyringsrundene i forkant av Naustdal sitt skjebnesvangre vedtak 11.05.2011 gav Førde tydeleg signal om kva dei meinte om Naustdal sine planar for Førdefjorden. Men dette brydde Naustdal seg lite om, og tura på som om ingen skade skulle skje.

Ordføraren har tydeleg engasjert seg 100% og vel so da, i å sable ned all kritikk av planane. Og går ikkje det, so truar han med å vende ryggen til dei som “obstruerar”. Dette vert tullette, og er ikkje ein strukturdebatt verdig. Naustdal kommune ligg strategisk plassert mellom Førde og Florø, men det er ikkje mykje hjelp i om ein skal gjere seg til uvens med alle.

So til det saka eigentleg dreiar seg om. Eg meiner “kommunereformarbeidet” er kome gale ut av startgropa, og generelt har lite substans. Kvifor skal ein slå saman kommunar no? Kva oppgåver skal dei “nye” kommunane ha? Kva er riset bak spegelen, og kva er gulrøtene eigentleg verd? Eg er ikkje prinsipielt i mot kommunesamanslåing, men ganske nær. Samanslåing av kommunar må skje på kommunane sine premissar, og ikkje grunna press ovanifrå. Demokratiet vert ikkje rikare av å verte smalare, og færre representantar gjer oss ikkje breiare politisk slagkraft. Kva har skjedd i Sverige, Danmark, og andre samanliknbare land?

Ein kjend Blåpolitisk tenkemåte er å samle makt på færrast mogelege hender. Er det god politikk for Naustdal, eller Sogn og Fjordane fylke for den saks skuld? Er Noreg verdas beste land å bu i grunna store sterke byar og senter? Neppe. Eg vil påstå at dette skuldast ein langvarig og sterk desentralisert maktstruktur, og stadig kamp for rettferdig fordeling. At dei BlåBlå no gjer alt dei kan for å rive dette ned er vel knappast noko bombe, men er dei ein god ide å slenge seg på?

Eg har ei utfordring til ordføraren i Naustdal, og sjølvsagt alle andre som føler seg tilskrivne:
- Kva er målet med å slå saman kommunar no? Er det demokratiet eller tenestene ein ynskjer å sentralisere?

SV si rolle i ei ny raudgrøn regjering

Etter å ha lese reportasjen om “gruve-utolmod” hjå Sp i Sogn og Fjordane og i Naustdal Sp, er eg ikkje i tvil om kva som er ei av dei viktigaste rollene SV vil ha i ei ny raudgrøn regjering. SV er rett og slett den sosialistiske og rettferdige miljøvaktbikkja. Verken Ap eller Sp står for eit miljøsyn som er eigna til å stå aleine, det kjem ikkje minst til uttrykk i den nemde reportasjen. Men saman med SV ser alt mykje betre ut.

Høgre og Frp i fylket har og flagga eit skremjande syn i denne saka, at nye pendlar-arbeidsplassar(les: utanlandske) og Nordic Mining sin aksjekurs er viktigare enn omsynet til eigne innbyggarar, Førdefjorden og framtida til eksisterande næringar.

Dette viser i alle høve at SV ikkje er gått ut på dato. Miljøvernminister Bård Vegard Solhjell er ein av dei tøffaste og mest uredde politikarane eg veit om. At han klarte å få med seg resten av regjeringa på det som vart det foreløpige svaret til gruveselskapet vert ståande som ein miljømilepæl i denne saka. Etter 4års sakshandsaming var det endeleg nokon som tok seg tid til å lese sakspapira, og som høyrde på dei kritiske røystene. 95% er ikkje berre andelen av fjellet som skal dumpast som slam og støv i Førdefjorden, det er også prosenten av negative innspel i den kommunale prosessen. Miljøvernministeren og SV gjorde det som resten av kobbelet ikkje hadde ryggrad til, å spyrje seg om det kanskje kunne vere noko i det når alle faglege råd gjekk imot til dømes sjødeponi.

For meg som kjenner saka betre enn eg eigentleg skulle ynskje, som har vore med gjennom heile prosessen og prosessane som har vore tidlegare, er det rimeleg surrealistisk å lese og høyre kva enkelte politikarar får seg til å kome med. Førdefjorden er ikkje noko “eksperimentell leikeplass” for storkapital og avfallsdumping. Mineralindustrien har ikkje nokon unik rett til å kunne forsøple matfatet vårt, og ruinere eksisterande næringar til lands og til vanns. Eg forventar at lokale politikarar i Naustdal og Sogn og Fjordane forøvrig evnar å sjå andre enn sine eigne behov, og evnar å sjå det store bilete. Rutilen på Engebø reiser ingen stader, i alle fall ikkje i havet om SV har noko dei skulle sagt. Teknologisk og kunnskapsbasert næringsutvikling og miljøvern er ikkje motsettingar, men 2 sider av same sak. Det eine overlev ikkje utan det andre.

Sjølvsagt skal vi take vare på miljøet seier dei alle som ein. Korleis då? Korleis vil de ta vare på miljøet når de ikkje ein gong har tolmod til å vente på utgreiingar som i det minste kan gje eit lite innblikk i forutsettingane for tiltaket? Eg trur nesten eg no er so pass frampå at eg forlangar eit konkret svar.

Lat mineralet ligge til det er forsvarleg å hente det ut. Naustdal kommune treng å bruke energien sin på tiltak som faktisk gavnar innbyggarane og kommuneøkonomien, det er og har vore mitt viktigaste argument. Naustdal er på god veg til å verte ein av sunnfjords bustadpærler, draumen midt mellom Førde og Florø. Det einaste som manglar er ein fornuftig og edrueleg, men ekspansiv og framtidsretta næringspoltikk. Hovudet framoverlent, men begge føtene godt planta på landjorda.

SV ynskjer å fortsetje i regjering, med Sp og Ap, nettopp fordi vi betyr ein forskjel. Ap, Sp og SV utgjer eit fullstendig og komplett politisk bilete, med god politikk på mange områder. At SV ikkje får betalt for alle sigrane i regjering er noko som fyljer med eit slikt samarbeid, men det betyr ikkje at vi har mista funskjonen vår. SV er miljøalibiet til den raudgrøne regjeringa. Og vi trengast i aller høgaste grad framleis. Dersom du meiner miljø og rettferd er viktig, treng du ikkje vere i tvil om kva parti du skal stemme 09.09.13.

SV i regjering er naudsynt for å få Noreg gjennom miljønålauget. Godt val.

Har Førdefjorden ingen verdi?

Igjen kan vi lese eit innlegg i Firda(10.04.2013) frå nokon i Sogn og Fjordane som ikkje ser verdien av Førdefjorden. Ikkje berre er han i utakt med folket(ref:undersøking gjort av Nationen), men og med eiga regjering og Føre-var-prinsippet.

Mineralstrategien som regjeringa nyleg har lagt fram er eit godt reiskap for kartlegging av ressursar, og fornying av mineralnæringa. Her skal det mellom anna forskast på meir miljøvenleg teknologi for handtering og minimering av restavfall, og på teknologi for å redusere bruk av kjemikaliar. Regjeringa tek med denne strategien mål av seg til å gjere Noreg til eit av dei verdsleiande landa på miljøvenleg gruvedrift.

Her er i ligg problemet med prosjektet på Engebø. Dette prosjektet legg slett ikkje opp til å gjere dette på best mogeleg måte for miljø, natur, folk eller eksisterande næringar. Mineralstrategien opnar heller slett ikkje for sjødeponi i Førdefjorden slik enkelte hevdar. Referert frå mineralstrategien: ” Det er ikke mulig å angi på generelt grunnlag hvilken type deponering som er miljømessig mest forsvarlig. Hvilken deponeringsløsning man bør velge må vurderes konkret i hvert enkelt tilfelle….Valg av deponiløsning må avgjøres på bakgrunn av en grundig og faktabasert vurdering av påvirkning på naturmiljøet, kostnader og mulige konsekvenser for annen næringsvirksomhet og andre interesser.”.

Når MD so finn faktagrunnlaget i søknaden ufullstendig, og alle faglege høyringsinstansar peikar på manglar, kva gjer dei? Jau dei krev utgreidd manglane, for å kunne gjere ei grundig og faktabasert vurdering. Kva anna kunne dei gjere? Dei kunne sjølvsagt sagt nei. Hadde vi vore nøgd då?

Til slutt i lesarinnlegget står der å lese fyljande: ”Prosjektet toler ikkje vidare utsettingar og ørkenvandring utan at det blir gitt eit konkret svar”. Nei det skulle eg meine. Men toler Førdefjorden eit ja til oppstart av dette prosjektet? Toler vi eit ”Ørkenprosjekt” i Førdefjorden? Alle faglege råd går imot, men nokon veit altso betre?

Prosjektet på Engebø er ikkje godt nok utreda, slik er det berre. Og det vert ikkje betre enn kor mange fråsegner, lesarinnlegg eller årsmøtevedtak nokon måtte ha. No må vi slutte å kalle ein spade for noko anna enn ein spade. Vi får avvente til resultata av dei supplerande utgreiingane ligg føre, og skulle dei vise at konsekvensane vert negative for fjorden so forventar eg at regjeringa og MD seier nei til prosjektet. Ganske enkelt fordi:

Naturen og miljøet har ein verdi! Folket og næringane langs Førdefjorden har ein verdi! Og ikkje mist, Førdefjorden har ein verdi!

Set ”ikkje fornybare” arbeidsplassar framfor alt

Ei samla miljørørsle varslar enorme konsekvensar om Nordic Mining skulle få løyve til prosjektet sitt på Engebø. Dei fleste faglege råd går imot, og nye og eksisterande næringsinteresser står mot kvarandre.

Men nokre lokale politikarar raslar no med sablane i media og krev snarleg avgjerd. Eg forstår det slik at ein gjerne vil ha æra for desse ”ikkje fornybare arbeidsplassane” for ein kvar pris, men kva er det som hastar? Og kven er desse arbeidsplassane for? Er det slik at vi skal byte ut eksisterande arbeidsplassar for å få dette til? Ser ein på dei store linjene so er det ikkje nye risikoarbeidsplassar Noreg treng, men arbeidskraft. Vi må arbeide for å trygge dei arbeidsplassane vi har, og legge til rette for at eksisterande bedrifter kan få utvikle seg og vekse bærekraftig. Nye arbeidsplassar må og skapast, sjølvsagt. Men her og må vi tenke og handle bærekraftig. SV ynskjer ei satsing på fornybare ressursar og grøne arbeidsplassar. Tida er ikkje moden for å starte eit mineraleventyr utan sidestykke eller omsut for samfunn og miljø.

Noregs befolkning har valt eit storting til m.a. å forvalte naturressursane vi har til rådvelde. Dette skal dei gjere til beste for folk, natur, dyreliv og miljø. Kan vi leve med at nokre få kortsiktige arbeidsplassar og Nordic Mining si botnlinje er viktigare enn langsiktige skadeverknader av prosjektet? Eg har ikkje noko forståing for det valdsame politiske engasjementet for Nordic Mining. Selskapet har teke ein risiko, og den får dei stå inne for. For Noreg er det heilskapen som må ligge på vektskåla, ikkje kortsiktig økonomisk vinning og populisme.

Dersom Ap og Sp “skjer igjennom” i regjering, handlar dette om noko heilt anna enn miljø og arbeidsplassar. Sintef sin rapport på inntektspotensiale, bestilt av Sunnfjord Næringsutvikling tek ikkje stilling til nokon av dei store spørsmåla knytt til dette prosjektet, heller ikkje til nokon av kostnadssidene ved ei eventuell utbygging. Eg har vanskar med å sjå kva denne rapporten eigentleg er tenkt brukt til.

Nordic Mining sine planar for mineralutvinning på Engebø er framleis ikkje noko bærekraftig prosjekt, og vert ikkje betre av at lokale politikarar prøvar å koke saka ned til eit spørsmål om arbeidsplassar og inntekt. Dersom Noreg skal satse vidare på mineralnæring, so må dette gjerast med eit ressursøkonomisk generasjonsperspektiv. Minerala skal ikkje berre kome “oss” til gode, men og framtidige generasjonar. Vi kan ikkje fortsetje med kortsiktig gevinst på eingongsressursar. Arbeidsplassar og økonomisk vinning må vere sekundært, miljø og ressursforvalting primært. Kva hjelp det med arbeid i dag, om du ikkje finn mat i morgon?

Signert
Ole Erik Thingnes
Miljøpolitisk talsmann
Sogn og Fjordane SV

Nei til tvangssamanslåing av kommunar

Den 24. september arrangerte Lokalsamfunnsforeningen ein dagskonferanse om kommunestruktur, demokrati og tenestekvalitet i Noreg.

På denne konferansen kom det fram at AUF er samde med Høgre og Framstegspartiet om at det i Noreg skal vere mogleg å slå saman kommunane i Noreg med tvang.

Eg er samd med leiar i Fagforbundet, Jan Davidsen, som ifølgje abcnyheter.no sa dette på dagskonferansen til Lokalsamfunnsforeningen: «Klokskapen er like godt fordelt lokalt som sentralt.» Jan Davidsen og Fagforbundet er motstandarar av tvungen samanslåing av kommunar. Fagforbundet er det aller største fagforbundet i Noreg, med om lag 330 000 medlemmar.

Det er særs viktig at det ikkje vert opna for tvungen samanslåing av kommunar i Noreg. Det må framleis vere slik at berre kommunar som har hatt folkerøystingar i dei kommunane det gjeld, med det resultatet at det vart eit fleirtal for samanslåing i alle desse kommunane, som kan slå seg saman. Det same prinsippet må òg gjelde for fylkeskommunar.

På dagskonferansen til Lokalsamfunnsforeningen tok professor ved Høgskolen i Hedmark for seg «Fakta og myter om kommunestruktur» i Noreg. Det er ein myte at Noreg har spesielt små kommunar. Til nationen.no seier Bjarne Jensen at: «82 prosent av innbyggjarane i EU bur i kommunar med mindre enn 5000 innbyggjarar. I Noreg er talet 55 prosent».

Det er ikkje det geografiske omfanget til kommunane som er problemet. Derimot så er den alt for dårlege kommuneøkonomien eit stort problem. Raudt vil styrke kommuneøkonomien. Kommunar og fylkeskommunar må få behalde mykje meir av det som innbyggjarane betalar i skattar og avgifter. Raudt meiner vidare at dei statlege overføringane til kommune-Noreg, spesielt til kommunar og fylkeskommunar med svakt skattegrunnlag.

Anders Hamre Sveen
Vara til landsstyret i Raudt
Stryn

Regjeringa si svekking av posttenestene

Dei politiske partia Ap, SV og Sp har vore i ein fleirtalsregjering sidan 2005. Den skadelege utviklinga innan posttenestene har fortsatt under disse partia, med mange nedleggingar av postkontor.

Dei tilsette på postkontora hadde ein spesialkompetanse som ikkje har blitt teke vare på. Postkontor og daglegvarehandel er faktisk to ulike ting, og akkurat som butikkmedarbeidarar med fleire års erfaring med daglegvarehandel kan denne typen verksemd best, så var det dei som hadde arbeida på postkontor som hadde størst forståing for posttenester.

Å bytte ut postkontor med «Post i butikk» er snikprivatisering, og det står dessutan, slik eg ser det, i direkte motsetnad til denne formuleringa i regjeringa si eiga politiske plattform, ‘Soria Moria II’: «Vi vil føre ein aktiv distrikts- og regionalpolitikk (…)».

«Post i butikk» er eit dårlegare tilbod enn eit postkontor, og nesten alle som bur i Sogn og Fjordane må no nytte eit «Post i butikk»-tilbod. Posttenestene i Sogn og Fjordane har altså vorte dårlegare i regjeringstida til Ap, SV og Sp. Dette meiner eg er ein skikkeleg dårleg politikk.

Anders Hamre Sveen
Vara til landsstyret i Raudt
Stryn

Private ildsjeler

I Norge skal det være likt, det er et selvfølge at gode skal være fordelt i verdens beste land, der alle får likt, der alle får det andre får, alle er enige i det, men hvor hemmende er det til tider? De som er rike, er jo selvsakt rike, og det kan vi ikke gjøre noe med, bortsett fra å føle en like skattebetaling, der de som har lite og mye penger betaler likt, her er første hemming: Hva om de som har lite penger ikke har råd å betale den skatten? Mens de rike kan betale det og fremdeles ha penger igjen. Kor er rettferdigheten i det?

Den neste hemmingen med at staten skal ha en jern neve over dette er private organisasjoner, privat person og bedrifter, de som faktisk har en så god kapital at de kan bruke det på noe godt, starte sitt eget selskap, blomstre fram blant flere offentlige bedrifter? Framtiden ligger i det private, ikke det offentlige, som vist når Høgre var i regjering så sank helsekøen med 70 000 personer, på grunn av privat klinikker. Selvsakt er det urettferdig at de som har penger kan betale seg fram i køen, men denne løsningen gjorde slik at tallet gikk ned, så kom Stoltenberg regjeringen, og tallet har økt opp fra 200 000 til 250 000 personer i helsekø, sier det litt om offentlig løsning? “Ja, men her kommer du med fordeler for de rike” tenker dere sikkert, men nei, her er det dobbeltsidig fordeler, for når de rike går til private klinikker for å få orden på sine problemer, så går køene på offentlige sykehus automatisk ned, og er ikke det denne regjeringen, den forrige, alle som har vært og de som skal bli vil ha? Så hvorfor er denne regjeringen så redde for private selskap?

Svaret ligger i kontroll, Jens Stoltenberg og hans er etter å kontrollere og begrense alle mulig ressurser og bedrifter her i landet, fordi de er ikke villig til å ta den muligheten som står rett foran dem, å holde bedriftene på topp i Norge, og det trenger vi.

Private bedrifter er villige til å tøye sine egne grenser, og ikke følge regjeringens regel bok til punkt og prikke, det er dette som gjør slik at de private vil lykkes mer enn de offentlige, fordi de tar større risker, finner ut mer, gjør ting som faktisk er bra for pengefondet i Norge, jeg sier ikke at den vil nødvendigvis gå oppover, men vil stabilisere seg.

Positive ting kan tas fra f.eks. private klinikker, se korleis det hjalp helsekøen, selvsakt så er det for de som har penger, men tenk kor mange liv kan bli spart ved at de rike betaler mer for å komme seg ut av helsekøen, dra til de private klinikker, få problema sine ordnet, og la de som har litt mindre penger komme seg fortere inn på de offentlige sykehusene. Det høres mer ut som et vinn-vinn tilfelle enn noe annet. Og som Høyre har sagt før: Det offentlige har godt av litt konkurranse. Hvorfor det? Fordi konkurranse kan presse offentlige til å tøye sine grenser litt mer, og da skaper det litt mer enn det som alt har blitt skapt.

Illusjonisten Håkon Myrvang

I Firda 09.09.2011 tek ordførar Håkon Myrvang seg friheita å kritisere to av sine kanskje argaste konkurentar i ordførarkampen i Naustdal, Sp sin Viggo Leikanger og SV sin Ole Erik Thingnes(underteikna). I sin iver etter å undergrave sine meddebattantar, og politiske motstandarar tek han ufine middel i bruk. Det han kjem med her vekker ikkje “undring” hjå meg, det vekker oppsikt. Dette er direkte feilinformasjon, Illusjonisme på sitt verste.

Når det gjeld val av trassè for 420kv kraftline kan vi takke Naustdal Ap for at ikkje Naustdal har gått samla mot og krevd sjøkabel/kabling. Myrvang har gjennom heile prosessen argumentert og jobba FOR 420kv line gjennom Naustdal. Dette harmonerar dårleg med “illusjonisten” Håkon Myrvang sine påstandar, og no krav om kompensasjon.

I angrepet på meg og SV, hevdar ordføraren at Naustdal SV stemde for Engebø prosjektet og sjødeponi…..? Ikkje at eg bekymrar meg for effekten, eg trur SV sine standpunkt og meinigar i denne saka er viden kjendt og heva over ein kvar tvil. Det som er oppsiktsvekkande her er Myrvang sin evne til å snu på fakta og henge ut andre utan rot i verkelegheit. Den saka Myrvang refererar til frå juni 2010 var vedtaket om å sende saka ut til 2.gangshøyring. Kan ordføraren forklare meg kvifor SV skulle stemme mot å sende saka på høyring? Naustdal SV har gjennom heile perioden kjempa for at alle skulle verte høyrde, og at saka so skulle debaterast mellom dei folkevalde.

Her er eit utklipp frå sakshandsaminga i planutvalet i juni 2010:

Utval for plansaker har ikkje teke stilling til om kommunen bør gå inn for det omsøkte
tiltaket. Reguleringsplanen består av konsekvensutgreiing, risiko- og sårbarheitsanalyse,
plankart og reguleringsføresegner. Planen vert lagt ut til offentleg ettersyn for å hente inn
innspel og merknader til alle delane av reguleringsplanen, medrekna om tiltaket bør
gjennomførast eller ikkje.

So kjem Myrvang med illusjon nummer 3. Han hevdar at kommunestyret har hatt fleire politiske dagar, der vi har debattert saka, m.a i oktober 2010. Kvar har du dette frå Håkon, og kvifor har ikkje nokon av dei andre i kommunestyret vore invitert til desse debattane?

Næringsinnvikling i Naustdal

Det einaste eg kan realitetsberekne utifrå dette luftslottet du beskriv i innlegget ditt om “Næringsutvikling på Engebø” Myrvang, er nokre tal på arbeidsplassar og bedrifter du vil jobbe for at skal “oppstå” på Engebø. Men den raude tråden i dette innlegget er ein beskrivande mangel på verkelegheitsoppfatting og realisme, noko som kan forklare mykje av Djupvik sine ankepunkt i Ap si økonomistyring av Naustdal kommune dei siste 4åra.

For det fyrste:
“Mineralprosjektet på Engebø vil gje kommunen mange ettertrakta og sårt trengte arbeidsplasser”

Kva legg du i dette? Sjølvsagt er det viktig å jobbe for nye arbeidplassar i kommunen, og syte føre utviklingsmogelegheiter for dei vi allerede har. Sjølvsagt er det viktig at innbyggarane i Naustdal har ein jobb å gå til, men kan du venlegast utdjupe kva du meiner med ettertrakta og sårt tiltrengde?
Sogn&Fjordane har den lavaste arbeidsløysa i landet, som i tillegg er rekordlåg i eit lenger tidsperspektiv. Og kvar ligg Naustdal på denne statistikken, jau vi ligg på “botnen” i landsgjennomsnittet på arbeidsløyse. Arbeidsløysa i fylket låg 1.juli på 1,7%, og Naustdal kunne skilte med 1,2%. Korleis skal vi då tolke “sårt tiltrengde”?

Skal Naustdal “vekse” monaleg, og skape ein slik vekst som du beskriv her, vert det på bekostning av nærliggande etablerte arbeids- og næringssenter. Er dette realistisk? Hadde du sagt at Førde og Florø får ein mogelegheit til å skape 10 nye bedrifter dei neste 4åra, som ein konsekvens av at Engebøprosjektet får klarsignal, ville eg stilt meg undrande til kva desse bedriftene skulle drive med. Men å tru at 10 bedrifter skal etablere seg på Engebø, dei neste 4åra??? Og kvar på Engebø skulle dette skje, alt areal på Engebø vert nedbygd av NM.

For det andre:

“I dag har vi ei konsekvensutgreiing som viser eit framtidsretta og bærekraftig industriprosjekt”

Kvar i KU hentar du denne konklusjonen? Og er dette eit kvalitetssikra dokument, og kven har i sofall kvalitetssikra det?

For det 3’de:

“Engebøprosjekt utan sjødeponi er umulig.”

Seier kven? Nordic Mining? Har Naustdal utfordra dei på dette? Har vi krevd utreda andre alternativ? Var det ikkje du som uttalte 05.05.2011, og brukar for alt det er verd, at dersom Naustdal ynskja utreda andre alternativ, so måtte vi har gjort det i planprogrammet i 2007? Stemmer ikkje dette heller, og burde ikkje uansett det då vore eit tema i 2007? Naustdal SV stemde for ordensskuld mot planprogrammet, nettopp grunna mangel på breidde i KU.

Og for det 4’de:

“Ein stopp i Engebøprosjektet betyr at 170 direkte og 200 indirekte arbeidsplassar går tapt, innkjøp av service og vedlikehald i kommunen og regionen for 150 millionar kroner kvart år går tap, inkubatoren og nye bedrifter med utgangspunkt i denne går tapt, forsking mot nye og miljøvennlige prosesser for vidareforedling av rutil går tapt. Dette betyr i praksis at nye inntekter til kommunen for å kunne yte betre velferdstilbod til innbyggarane går tapt.”

Dette er antekne tal, og visjonar utan verkelegheits tilhøyrigheit. Men gjeve at dette var kvalitetssikra tal og realistiske berekningar basert på andre eksisterande tiltak av same dimensjon og med tilsvarande utprøvd prosess(t.d eit nytt smelteverk eller ein oljebase sett i forhald til ein eksisterande lokalitet i drift), kven kan vi i sofall takke for at prosjektet vert skrinlagd? Er det SV som jobbar for å gjere prosjektet miljømessig akseptabelt? Er det fiskeri og havbruksnæringa som kjempar for eksisterande arbeidsplassar? Er det lokalbefolkinga som nektar å verte tvangsflytt frå gard og grunn, eller er redd for sine eksisterande arbeidsplassar? Er det NM som har levert eit for dårleg prosjekt? Eller er det kommunestyret i Naustdal og deg Myrvang, som ikkje har stilt krav til prosjektet, og sytt føre at løysingane og utgreiingane er gode nok til at Regjering og departement kan gå med på det?

Kjekt med traktor

Det er når dei store nys vi må vere på vakt for uønska infeksjonar.

Dette skjedde i eit intervju med parlamentarisk leiar i Arbeiderpartiet, Helga Pedersen til bondebladet denne veka.
Sitat: “Det er ikkje noko mål for Ap å øke landbruksproduksjonen”.
Kva var då så viktig med ei ny stortingsmelding om landbruk ?
Arbeiderpartiet kunne styrt etter den meldinga vi hadde , det låg meir enn nok føringar i den til å strukturrationalisere landbruket.
Men samstundes som strukturrationaliseringa skal videreførast skal den dempast, i følge Pedersen !!
Forstå dette den som kan.

Norge må ha som mål å auke matproduksjonen i takt med befolkningsveksten i landet. Dette er eit klart krav frå da norske folk som ynskjer norske landbruksprodukt.

Arbeiderpartiet har ingen ambisjon i så måte.
Derimot har Pedersen store ambisjonar å auke eksport av fisk og fiskeprodukt. Det er ikkje feil å ha ambisjonar på fisken sine vegner.
Det eg ikkje forstår er at vi skal til dei grader gjere oss avhengige av importerte landbruksprodukt som vi med stor samfunnsgevinst kan produsere sjølv.
Vi er i stand til å auke alle råvareproduksjonane både innan landbruksprodukt og fiskeri, men det må være politisk vilje til dette.
Vi kan ikkje ha eit landbuk som skal være til eit slags alibi for regjeringa, berre for å halde oppe servicenæringane og brøyteberedskapen i distrikta, som Pedersen videre uttalar.

Difor er det kjekt med traktor ! Den kan jo trenge litt service etter ein tøff brøytevinter.

" Å produsere mat til en stadig voksende befolkning kan ikke være den mest tungtveiende årsaken til at vi har det norske landbruket", seier Helga Pedersen.

Det finnest ikkje ein einaste ambisjon på norsk landbruk sine vegner i AP !
Det er berre makta som rår, og den sit i den innerste kretsen rundt statsministeren.

Etter slike uttalelsar frå parlamentarisk leiar i Ap, vil eg tru det sit ein og anna snurten Ap politakar og Ap ordførar att på lokalplanet og ikkje veit heilt kva ein skal tru.
Det vert i alle høve ei stor oppgåve for desse folkevalgte å sette Norsk matproduksjon på dagsorden i fylkesårsmøte, landsstyremøter og årsmøte i Det Norske Arbeiderparti, skal dei ha noko truverde i landbruksnæringa.
Når toppane i Ap uttalar seg betyr det “La det skje”,- altså Amen.

Elin Haugen
Naustdal

Er det ingen som veit kva dei står for lengre?

Etter utallige telefonar frå vener og venniner, satt eg meg i kveld ned foran tv-en for å sjå nyheitene. Og eg er skuffa. No vil regjeringa opne opp for oljeboring utanfor kysten av Møre. Der har ein av verda sine største fiskebestandar gyteplass. Kvart år blir det tatt opp fisk til omtrent 2 milliardar måltid frå det området. Etter at Fredrik Hauge, leiaren for Bellona og Norsk Havforskningsinstitutt hadde uttalt seg, satt eg igjen, rimeleg skuffa. Sp og Sv kallar seg sjølve for miljøparti. Og no sit dei i regjering med Ap, som tydelegvis ikkje veit heilt kvar dei står lengre. Om Sv og Sp seier ja til dette, trur eg dei signerar sin eigen dødsdom. Sp som ofte blir rekna som bondepartiet, og som er rimeleg store her i Sogn og fjordane, vil ha levande bygder. Men no sit dei i ei regjering som vil øydelegge eit område som gjev arbeid til så utruleg mange. Dei vil kanskje vere med på å øydelegge ei næring som har utruleg lang tradisjon. Og nok ein gang kjem spørsmålet om oljeboring opp. Er det riktig at fisken alltid må vike for olja? Kvar dag døyr tusenvis av menneskjer av sult. Og her i Noreg vil vi forureine og øydelegge matressursar slik at vi skal bli enda rikare. Skal grådigheita inga ende ta? Bryr vi oss ikkje lengre om omverdenen. Har vi mista all for for medynk med andre menneskje? Når regjeringa kom med denne uttalelsen skapte det stor provokasjon hos mange. Og eg er einig. Skal dei berre få styre på som dei vil? Er det ingen som skal sette foten ned og seie; Nok er nok? Eg seier meg i alle fall einig med fiskaren. Om Sv og Sp vil ha velgarar og ei framtid innanfor politikken, bør dei sette foten ned no! Eller komme seg til svarte ut av regjeringa.

- Provosert NU medlem.

FrP må flagge EU-standpunkt

På firda.no og nrk.no kan ein lese at FrP sine Stortingskandidatar nektar å flagge EU-standpunkt. Det er rett fram uærleg oppførsel. EU-standpunkt er viktig, sjølv om ikkje medlemskapsdebatten er her akkurat no. (Denne går og til AP sin Ingrid Heggø, som burde skamme seg.)

Det er viktig at stortingskandidatane flaggar EU-standpunkt, for EU-medlemskap er ikkje det einaste stridsområdet i høve EU. Som det kjem fram i artikkelen på nrk.no skal det handsamast endringsforslag til Grunnlova, ein situasjon det er særs viktig at ein har nei-folk på Stortinget! Ikkje nok med det, men tenk og på alle direktiva som kjem tikkande frå EU som skal takast stilling til. Ikkje eit har ein klart å stogge, fordi det er fleirtal i Stortinget for å ta i mot alt som kjem frå det haldet.

Det er uærlig og feigt av FrP sine kandidatar å ikkje flagge standpunkt. Vi fortener å vite kva haldningar til EU som stiller til val.

SV sin Stortingskandidat er eit klart nei til EU, vil stogge det nye posttenestedirektivet, og vil i alle fall ikkje endre Grunnlova til fordel for EU-medlemskap. Styrk SV i regjering for å ta opp kampen med AP!

Slutt og tøys, stem Heidi Grande Røys :)

Frode Grimelid
4. kandidat
Sogn og Fjordane SV

Farleg sosialistisk køkultur

Ein av dei tinga som verkeleg kjenneteiknar dagens sosialistiske regjering beståande av Arbeidarpartiet, Sosialistisk Venstreparti og Senterpartiet er at dei køane som påverkar folk sine liv som mest, har auka dramatisk. Det står fleire i bilkø enn nokon gong tidlegare. Fleire står i helsekø enn nokon sinne. Fleire rusmisbrukarar står i kø for å få rusbehandling, og fleire ungdommar ventar på psykiatrisk behandling.

Liv går tapt i desse køane. Det må folk snart ta innover seg.

Dei mest graverande av desse køane, slik eg ser det, er helsekøane. I eit land som Noreg skal ein ikkje stå årevis i kø for å få behandling. Difor reduserte Høgre helsekøane med 85.000 pasientar, med 85.000 menneske, medan vi sat i regjering for fire år sidan. Stoltenberg-regjeringa som Liv Signe Navarsete, Erling Sande, Reidar Sandal, Ingrid Heggø og Heidi Grande Røys anten støttar på Stortinget eller sjølv direkte er ein del av, har auka køane med 36.000 pasientar; med 36.000 menneske. Og det berre dei siste to åra. No står over 250.000 menneske i helsekø.

Liv går tapt i desse køane. Detdesse personane snart ta innover seg!

Desse same personane som eg ramsa opp ovanfor har alle fått prenta Jens Stoltenberg sitt slagord nummer éin i panna: ”Velferd framfor skatteletter!” – eit utslag av allergi for alt som luktar av privat eigarskap og utvikling – som står fram som det evige mantra frå koalisjonen. Sanninga er at skatteletter aukar den private velferda for folk flest- som etter mitt skjønn er vel så viktig som den offentlege. Det er ei velplassert retorisk modifisering av røynda, ein blank løgn, at skatteletter fører til reduserte inntekter for det offentlege. Tvert imot ser vi at når det generelle skattetrykket letnar for både bedrifter og privatpersonar fører dette til større aktivitet og skaparlyst og følgjeleg ein større skatteinngang for storsamfunnet.

Med intensjonen til regjeringa, eller i alle fall den påståtte intensjonen i bakhovudet må vi vel kunne einast om at det må kallast sjølve definisjonen på dobbelmoralisme at talet på private helseforsikringar òg har auka under denne regjeringa. Eg legg i tillegg til at tal plassar i private rehabiliteringsinstitusjonar har vorte redusert med 53.000 under dagens regjering, til trass for at mange står i kø for å få eit tilfredsstillande rehabiliteringstilbod, eller eit rehabiliteringstilbod i det heile. Min konklusjon vert difor: AP, SV og SP er mest opptekne av den ideologiske kampen for det offentlege monopolet, enn av pasientane sitt ve og vel, og nektar å betale for nødvendig behandling i private institusjonar. For det er det Høgre vil: staten skal betale for at du skal få behandlinga du treng anten det er ein privat eller ein offentleg tilsett lege som behandlar deg. Det viktigaste for oss er at du får behandlinga du treng, ikkje ideologiske kjepphestar og billeg retorikk partia imellom.

Med Høgre i regjering skal køane ned, og helst vekk. Høgre har kutta i køar før. Til hausten vil vi gjerne gjere det igjen.

Jacob Nødseth, stortingskandidat for Sogn og Fjordane Høgre

Høgre i kjent stil

Winston Churchill, den konservative britiske statsmannen, skildra ein gang skilnaden mellom blå og raud politikk slik: ”Svakheita ved kapitalismen er at den skaper forskjellar i rikdom. Styrka ved sosialismen er at den fordeler fattigdomen likt.”

I overskifta har eg sitert Ap-politikar Reidar Sandal sin kommentar til Høgre sitt alternative statsbudsjett presentert i fjor haust, der skatteletter var ein viktig ingrediens. ”5,5 millardar kroner i skattelette, i hovudsak ved å reversere Regjeringa sine viktigaste fordelingspolitiske grep” meinte Reidar Sandal at ikkje var å tolerere i desse krisetider. For Høgre er dette rett medisin til rett tid. Målet til Høgre er å trygge norske arbeidsplassar og norsk næringsliv for å kome styrka ut av krisa.

Sentralt i Høgre sin velferdspolitikk ligg eit mål om å gje langt fleire ein ny sjanse til å gå frå trygd over til å leve av eiga inntekt. Skatte- og avgiftspolitikken vår er tufta på ein så sjølvsagt grunnverdi som at det skal løne seg å arbeide og skape. Høgre vil alltid føre ein politikk som lar folk bestemme meir over si eiga inntekt og vil alltid føre ein skattepolitikk som fremjar verdiskaping i norsk næringsliv. Det samla skatte- og avgiftsnivået må snøgt reduserast merkbart.

Skattar og avgifter er naudsynte for å finansiere fellesgode. Men det høge norske skattenivået inneber meirkostnadar som ikkje måler seg med det ein får att frå det offentlege. Den einskilde sin valfridom og høve til å klare seg på eiga inntekt vert redusert. Innsatsvilje og skaparevne vert motarbeidd. Arbeidsplassar og kapital forsvinn til land med meir gunstige skattereglar. Det gjeld særleg for internasjonalt orienterte næringar som t.d. maritime og marine næringar. Mangfaldet i samfunnet vert mindre når stadig meir skal pressast inn i skattefinansierte offentlege løysningar. Slik vil ikkje Høgre ha det.

Det skal løne seg å arbeide og yte ein ekstra innsats. Skatten må ned for dei som seier ja til å arbeide overtid, og dei som ynskjer å arbeide må få høve til å gjere nettopp det; for arbeid er grunnlaget for sjølvstende, velferd og tryggleik. Innslagspunktet for toppskatten bør hevast, slik at arbeidstakarar med normal inntekt ikkje må betale denne. Etter å ha arbeida ein dag skal ikkje det offentlege stikke av med halvparten av inntekta di. Teorien er enkel og eg er viss på at den er rett: Får du behalde meir så blir lysta til å arbeide tilsvarande større. Og det blir velferda også. Høgre vil gjere denne teorien om til praksis.

Høgre vil alltid føre ein politikk som tryggar arbeidsplassane og som gjer det lettare å skape nye, nettopp fordi velferdssamfunnet er heilt avhengig av eit verdiskapande næringsliv. I dag blir det verdiskapande næringslivet hindra av norske særavgifter som ofte rammar uavhengig av den einskilde si evne til å betale. Handelslekkasjar og utflagging av norsk næringsliv er daglegdagse problem, som ein del av ein vond sirkel, på grunn av svekka konkurranseevne for norsk næringsliv som følgje av stramme skattar og avgifter. Slik vil ikkje Høgre ha det, og vi har løysinga klar.

Høgre vil m.a. fjerne den særnorske formueskatten ved først å fjerne skatten på arbeidande kapital og heve botnfrådraget. Det er meiningslaust å måtte betale for å eige. Det er ikkje som om du ikkje har skatta for kvar ei krone tidlegare. Eit unntak er sjølvsagt om du har arva ei formue, men då har nokon andre igjen betalt skatt for dette før deg, og sjølv har du jo allereie betalt arveavgift. Når bedrifter må ta opp lån for å betale formueskatt fører ikkje det til at norske arbeidsplassar blir tryggare. Men sidan Ap er opptekne av ”fordelingspolitikk” er det, diverre for norsk næringsliv og for dei som arbeidar i det private, viktigare for regjeringa å ha ein profil der regjeringa står fram som ein moderne ”Robin Hood”; enn å legge til rette for ei positiv utvikling av norsk næringsliv. I realiteten utarmar ein slik politikk næringslivet og sender dei tilsette på sosialen. Det er Ap sin såkalla ”fordelingspolitikk” i praksis.

Høgre går også inn for å fjerne arveavgifta. Er du så heldig og arvar ei hytte som har vore i familien i generasjonar finst det fleire døme på at folk har måtte tatt opp lån for å betale arveavgifta for å kunne overta denne. I verste fall må ein selje hytta for å kunne betale avgifta for å arve ho. Slik vil ikkje Høgre ha det! Arveavgifta er også ei stor belastning for generasjonsskifte i familieeigde verksemder, som igjen set arbeidsplassar i fare. Denne belastninga vil Høgre ha vekk.

Høgre vil ha ned eigedomsskatten og motarbeide innføring av den i kommunane. Heller ikkje eigedomsskatt tek omsyn til den einskilde sitt høve til å betale han. Når norske skipsverft opererer i tøff internasjonal konkurranse er eigedomsskatten i mange høve den siste faktoren, ein faktor som ofte kjem opp i millionklassen, som gjer at ein må flagge ut norske arbeidsplassar til lågkostland som til dømes Polen.

Skattar og avgifter må vere nokolunde forståelege for folk flest. Betalar ein t.d. miljøavgift skal desse pengane gå til å avhjelpe miljøproblem. Om ein betalar bompengar mellom Florø og Førde er det for å betale tunnelen til/frå Naustdal; ikkje for å betale for tiltak som politikarane elles ikkje har klart å skaffe midlar til innan samferdslesektoren.

Eit lokalt døme på at avgifter ikkje er forståelege er den såkalla produktavgifta for saft, som råkar særleg Lerum i Sogndal. Produktavgifta vart innførd av dagens regjering i 2006 for å redusere forbruket av produkt med sukker. Det er fleire årsaker til at denne avgifta kan kallast urettferdig. Lerum sine produkt som er laga av reine råvarer som bær og frukt blir pålagt produktavgift medan til dømes mjølk som er tilsett sukker ikkje vert råka av denne produktavgifta. At avgifta har verka mot sitt formål ser ein klårt fordi brus har teke over ein stor del av marknaden. Dette er ein av grunnane til at Høgre går inn for ei halvering av denne avgifta i revidert nasjonalbudsjett som skal handsamast no i juni. Vi vil ha vekk avgifter og skattar som hemmar næringslivet, som set arbeidsplassar i fare og som for mange står fram som uforståelege, slik som denne produktavgifta, som i tillegg verkar mot sin intensjon.

Høgre miner det skal løne seg å arbeide og skape. Høgre vil føre ein politikk som lar folk bestemme meir over si eiga inntekt og vil føre ein skattepolitikk som fremjar verdiskaping. I ein slik politikk er skatteletter eit viktig og riktig element. Reidar Sandal oppsummerar det godt: det er verkeleg Høgre i kjent stil.

Jacob Nødseth, 2. kandidat til stortingsvalet, Sogn og Fjordane Høgre

Takk til Aps programkomité!

Arbeiderpartiets programkomité har foreslått å fjerne statsstøtten til pelsdyrnæringen, og samtidig gi omstillingsmidler til pelsdyroppdretterne.

Det er ikke mange som vil bli berørt. I 2007 var det bare 457 pelsfarmer igjen i Norge. De siste årene har det blitt færre farmer jevnt og trutt. Antallet er faktisk halvert i løpet av de siste ti årene. Det er regnet med ekstra stort frafall ved årsskiftet 2009, fordi det nå er kommet krav om minstestørrelse for bur. Mange vil heller legge ned enn å investere, med finanskrisen i bakhodet.

Det er under 600 årsverk i næringen, medregnet fôrkjøkken. Pelsdyroppdrett er en typisk tilleggsnæring, så mange har annen jobb ved siden av. Kilden for tallene er Norsk Institutt for landbruksøkonomisk forskning. Tall fra Omsetningsrådet viser dessuten at pelsnæringen har budsjetterte inntekter på kun 240 millioner kroner i 2009.

Over 90% av all pelsen eksporteres. Avvikling av norsk pelsnæring vil bidra til å redusere interessen for pels i Østen, fordi norsk næring aktivt bidrar til å øke etterspørselen der gjennom aggressiv markedsføring. I dag er Norge en eksportør av dyreplageri ved å sende pels til den andre siden av jordkloden.

Flere opinionsundersøkelser viser at et flertall i befolkningen i Norge er mot pelsdyroppdrett, og bare 8% oppgir å ha kjøpt klær med ekte pels i løpet av de siste fem årene. Det vil altså ikke bli noe savn etter hverken pelsene eller næringa.

På vegne av alle som er glade i dyr i Norge vil Dyrevernalliansen gratulere Arbeiderpartiets programkomité med et fremtidsrettet forslag. Det er på tide at sentrale politiske partier tar velgerne på alvor, og setter hensynet til dyrevelferd over en marginal binæring som landet kan klare seg uten.

Live Kleveland, informasjonsansvarlig i Dyrevernalliansen www.dyrevern.no